Tuesday, 22 November 2016

मानवता हाच धर्म

मी ज्या वेळी तिसऱ्यादा बायबल वाचत होतो होतो त्या वेळी मनात विचार आला बायबल तर आपल्याला पूर्ण कळाले आहे. तरी आपण का वाचत आहोत हा धर्मग्रंथ ?
मन विभागल गेलं होत त्या वेळी सकळी 8 वाजलेले… मी एक बस मधून कॉलेज ला जात होतो..2011 सालची घटना आहे हि सकळी 8 वाजले होते मी 140 ते 143 पान नं वाचलो आणि माझ्या बॅग च्या पहिल्या कप्प्यात तो धर्मग्रंथ ठेवला,खिडकी जवळ बसलो होतो, आठवत आज पण तो दिवस. कॉलेज ला चाललो होतो...
संध्याकाळी 5 ला वारणा ला जाऊन पुन्हा घरी परत यायचं होत त्या वेळी. तो दिवस वेगळा होता. मला आजही आठवत त्या येशू ख्रिस्त च्या ओळी बस मधून येताना मी पुन्हा बायबल पुन्हा वर काढलं माझ्या कडेला एक व्यक्ती बसली होती साधारण त्या वेळी 30 वय असेल त्या व्यक्तीच.. मी बायबल वाचयला सुरवात केली..

ती व्यक्ती माझ्या कडे पाहत होती..
"तू बायबल दररोज वाचतोस" ?
मी – “नाही झालं आहे माझं वाचून! पुन्हा एकदा वाचत आहे ,जेणे करून मला पेत्र आणि प्रेषितांची कृत्ये मला अजून कळावे म्हणून
"त्यांनी विचारलं तू ख्रिस्ती आहेस का तू ?"
मी नाही म्हणालो..
त्यां नि त्यांच्याबद्धल सांगायला सुरवात केली ते अभस्यु व्यक्ती होते.. मला त्यांनी योहान आणि पत्र यांबद्धल खूप माहिती दिली.ते एक फादर आहेत कळल्यावर माझी झोप उडाली.. त्यांनी त्यांचा मोबाइल नंबर दिला माझ्याकडे आहे अजूनही तो..
त्या दिवशी सकळी मनात विचार आला होता कि हा आपला धर्म ग्रंथ नाहीं तरी आपण वाचत आहे. ह्याबद्धल त्यांना मी विचारलं त्यांनी उत्तर दिल - " येशू अस कुठेही लिहलेले नाहीये कि फक्त अमुकच लोकांनी वाचा म्हणून" “भुकेलेल्यानं मदत करा हा येशू चा संदेश आहे”, जर कोणी समोर रस्त्यावर भुकेला असेल भिकारी त्याला धर्म बघून मदत कोण करत नाही हे सुद्धा आहे त्यात..
सांगायचं उद्देश हा कि त्या दिवशी मला उत्तर कळलं कि का बायबल किंवा कोणताही धर्मग्रंथ वाचावा, त्या फादर डॅनियल कांडले नी मला एक प्रकारे मार्ग दाखवला, डॅनियल यांनी मला खूप काही सांगितले ते आहे उत्कृष्ठ फादर आहेत,
मी कोणताही धर्म मानत नाही मी मानवता हा धर्म मानतो.
“तसेच राजा शिवछत्रपती परिवारात मी सामील झालो आहे तिथे एक सचिव पदी असणारी व्यक्ती आम्हाला प्रोत्साहन देते मानवता ह्या विषयी”..
धर्म आणि जात बाजूला ठेवून कार्य करणे आता गरजेचे आहे, मी बायबल वाचत होतो त्या वेळी मला अनेक जण म्हणत कि तू तो धर्म स्वीकारला आहेस का ?
माणूस म्हणून लोक कोणाकडे पाहत नाहीत ते धर्म आणि जात आधी पाहतात. पण जेव्हा ह्याच माणसाना रक्त हवं असत त्या वेळी ते मानवता चा नारा देतात आणि जात धर्म विसरतात..
ह्या लेखाच्या सुरवातीच्या ओळी पुन्हा एकदा वाचा.. माझ्या मनात प्रश्न निर्माण झाला होता कि बायबल आपला धर्मग्रंथ नाही आपण का वाचत आहोत ? कारण माझ्यावर परिणाम केला गेला,भिनवल गेलं, फूट पडली गेली आणि खर सांगायचं तर माणूस माणूस ह्यात तोडलं गेलं.वरील सर्व घटना आणि सांगायचं उद्देश आहे कि “माणूस विखुरला गेला आहे, अजूनही काही घटक शब्द वापरून तोडलं जात माणसाला.”
.स्वामी विवेकानंद यांचे गुरू रामकृष्ण परमहंस ज्यांनी सर्व धर्माची आणि त्या त्या धर्मातील देव मानणाऱ्या घटकांची प्राप्ती केली होती सत्य जाणण्यासाठी.स्वामी विवेकानंद यांचा सुद्धा एक महत्वाच जे धोरण आहे " त्याग आणि सेवा " ह्या शब्दला आज 100 वर्ष झाली..पण कोणाला माहित नाही त्याग म्हणजे काय आहे ? त्याग भरपूर करता येतात त्यात...आजही त्यांच्या सर्व मठात त्याग आणि सेवा हेच शब्दचे आचरण आणले जाते.

मानवता हाच धर्म..  आकाश आलुगडे १३ नोव्हेंबर २०१६

बालदिन आणि बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात..थॉमस एडिसन बद्धल

बालदिन आणि बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात.

तुम्हाला आठवतय काय ? बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात हा धडा होता आपल्याला विद्या मंदिर ला शिकत असतानाचा.. त्यात थॉमस एडिसन बद्धल सांगितलं होत..तो धडा का लिहला गेला ? उद्देश काय होता मला त्याबद्धल सांगायचं नाही.. मला सांगायचं आहे आपल्या शिक्षण पद्धती बदलल्या पाहिजेत, वेगळं शिक्षण आमलात आणलं पाहिजे आता..

बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात ह्या धडयात त्यांनी कसा शोध लावला बल्ब चा आणि कशी धडपड होती थॉमस अल्वा एडिसन यांची ह्याबद्धल सांगितलं आहे.. चुकीच सांगितलं गेलं आणि चुकीचं शिकवलं गेलं आपल्याला..
थॉमस एडिसन हे अनेकांचे नायक आहेत ,ते विजेचा दिवेचा ( बल्ब) शोध लावणारे म्हणून पण हे खरे नाही...
एडिसन यांनी विजेचा दिव्याचा शोध लावला नाही. मग त्यांनी काय केलं ? तर त्यांनी त्यामध्ये सुधारणा घडवून आणल्या, तो बल्ब पूर्णपणे निर्दोष केला. जेणे करून सर्व जागी त्या त्या व्होल्ट नुसार वापरण्यासाठी त्याच्याहिपेक्षा महत्वाचे म्हणजे या शोधाचे व्यवसाय परिवर्तन कसे करयचे ,हे त्यांनी शोधून काढले.

शालेय शिक्षणातून बाहेर पडल्यानंतर ( कारण त्यांच्या शिक्षकांना वाटत होते कि इथे ते हुशार नाहीत ते यशस्वी होणार नाहीत)  एडिसन यांनी रेल्वेत मासिके आणि कँडी विकण्याची नोकरी केली,लवकरच त्यांनी स्वतःचे वृत्तपत्र छापण्यास सुरवात केली आणि एक वर्षा च्या आतच त्यांच्या वृत्त पत्राबरोबर कँडी विकण्यासाठी त्यांनी मुलांची एक टीम नोकरीला ठेवली. ते कर्मचारी असण्यापासून व्यवसाय मालकपर्यंत गेले.तरुण वृत्तपत्र विकत विकता बैचेन झाले आणि ते मोर्से कोड कसे पाठवायचे आणि स्वीकरचे कसे ते शिकले ,म्हणजे त्यांना टेलिग्राफ ऑपरेटर ची नोकरी मिळाली असती. लवकरच ते त्या विभागातील सर्वत्तम टेलिग्राफ ऑपरेटर झाले आणि इतेच ते महत्वाचं रहस्य शिकले,
ते म्हणजे एवढा मोठ्ठा शोध व्यावसायिक यशात कसा बदलावा हे.. त्याना हे हि समजले ,कि लाइन्स , खांब, कुशल लोक , रिले स्टेशन अशी निश्चित प्रणाली त्यांच्यासाठी काम करत होती.एडिसन  यांनी विजेच्या दिव्यातील अनेक प्रयोग केले . त्यातील तार अधिक परिपूर्ण केली, त्यामुळे तो दिवा/ बल्ब व्यावहारिक झाला, एडिसन या शोधा साठी प्रसिद्ध असले तरी त्याना प्रखर बुद्दीमतेचि चमक दिसते ती घरोघरी वीज पोह्चवणाऱ्या विजेच्या तर टाकणारी कंपनी स्थापन केली. एडिसन यांच्या कंपनीचे नाव होते  " जनरल इलेक्ट्रिकल" या कंपनी मुळेच ते अब्जाधीश झाले..

अमेरिकेचा मोठ्ठा आर्थिक पाया आज त्या कंपनी वर अवलंबून आहे.. हे पाठय पुस्तक आणि आजच्या शिक्षणात आपल्या सांगितलं गेलेलं नाहीये.बेरोजगार जर कमी करायचे असतील तर आज उद्दोजक घडवणे गरजेचे आहे.. पण आजचे शिक्षण त्यासाठी अपूर्ण नाही तर जरा सुद्धा जवळ नाही त्या मार्गाच्या 
त्या बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात हे ते संशोधक म्हणून दखवल गेलं खर तर तो बाळ लाखो जणांना जागवला आणि मोठ्ठा उद्दोजक झाला हे शिकवणारे कोण नाहीत..
थॉमस एडिसन बद्धल माहिती अश्या प्रकारे मांडली गेली ज्यामुळे आम्ही लहान असताना जर शोध लावायला गेलो तर बरेच अडथळे येतील..
उद्देश हा आहे कि उद्धोजक घडवण्यासाठी इतिहास व्यसतीत सांगितला गेला नाही शाळेत..त्यामुळे रोजगार निर्माण करणारे कमी आणि बेरोजगारी जास्त झाले..

जास्तीत जास्त उद्दोजक घडवणे यासाठी मी उपाय शोधत आहे, मला त्यासाठी शिक्षण आणि माहिती ह्यामध्ये व्यसतीत आणि नेमका खरा बदल करायचा आहे..

आकाश आलुगडे १४ नोव्हेंबर २०१६ बालदिन

मी माझ्या देवाला भेटायला आलो होतो..

सुपरस्टार (देव माझा )रजनीकांतचा राजकारणावर केवढा प्रचंड
प्रभाव आहे, हे काही मी निराळे सांगण्याची गरज
नाही. रजनीच्या पाठिंब्यशिवाय तमिळनाडूत
एकही सरकार गादीवर बसत नाही, हे तर जगजाहीर
आहे. नुकत्याच झालेल्या लोकसभा निवडणुकांच्या
प्रचारकाळात रजनीचा आपल्यालाच पाठिंबा मिळावा यासाठी मोदींनी कसे जंग-जंग पछाडले
होते, याच्या आठवणी आजही कित्येकांच्या मनात
ताज्या असतील. अर्थात, रजनीने ताकास तूर लागू
दिली नाही, हा भाग वेगळा! रजनी कधीच भौतिक जगात रमत नाही. चित्रपटांखेरीज तो
कधीही कोणतीही विज्ञापने करत नाही. पैश्यांसाठी कुणाच्या तरी लग्नात जाऊन
नाचण्याचे चाळे तर त्याने कधी स्वप्नातही केले नसतील. हो, त्याच्या आर्थिक मदतीवर मात्र
हजारो लग्ने झाली आहेत!

चित्रपटातून आलेले ८०%
उत्पन्न समाजाला परत करणे आणि फावल्या वेळात सातत्याने तीर्थयात्रा करणे, तपश्चर्या करणे; हा त्याचा स्वभाव! कुणीही आणि कितीही मोठा
राजकीय नेता असला तरीही रजनी कधीच चेन्नईतला आपला तळ हलवून मुद्दाम वाट वाकडी
करून त्याला भेटायला जात नाही!
रजनीची ही सारी तत्त्वे तो केवळ एकाच माणसापुढे, नव्हे नव्हे वाघापुढे गुंडाळून ठेवायचा! त्या नरव्याघ्राचं नाव होतं, बाळ केशव ठाकरे!!

केवळ त्यांनाच भेटण्यासाठी रजनी कायम वाट वाकडी करून मुंबईला यायचा. बाळासाहेबांचेही रजनीवर
पुत्रवत प्रेम होते. पण रजनी बाळासाहेबांना काय मानायचा ,? २०१० साली 'एन्धिरन' ( जगप्रसिद्ध रोबोट सिनेमा )   च्या महाप्रचंड
यशानंतर रजनी हिमालयात तीर्थयात्रेला निघाला होता,रजीनीकांत नेहमी ध्यान आणि अधन्यत्मिक साठी हिमालय किंवा शांत जागी जात असतात. परंतु थेट न जाता आधी मुंबईत आला.   पहाटे 4 ला मुंबईत आला होता त्याच्या मनात आलं कि आज साहेबांची भेट घायचंच.. मातोश्रीवर बाळासाहेबांची भेट घेतली
आणि मगच पुढे गेला.

भेट संपवून बाहेर आल्यावर काही पत्रकारांनी विचारलं, "राजकीय भेट होती का",
"राजकारणात प्रवेश करणार का ? , "राजकीय चर्चा
झाली का" ?
आणि ज्याचे फोटो प्रत्येक घरात आहे दक्षिणेत, ज्या देशात जादूगार किंवा Miracal man म्हणतात, ज्याच्या मुळे लाखो जगले,लाखो लोक ज्याला देव मानतात त्या रजनीने सर्व पत्रकारांना एकाच
वाक्याने म्हणणं व्यक्त केलं - "मी माझ्या देवाला भेटायला आलो होतो "

रजनी बाळासाहेबांना वडील तर मानतातच. पण त्या वेळी ते बोलले शब्द हजारो रजनी फॅन्स गर्वाने म्हणतात.

मी माझ्या देवाला भेटायला आलो होतो.....

हे करा युवकानो...

शांत व निवांतपणे वाचा....

" यशाचे फॉर्मुले"     

१) तुमचे ध्येय निश्चित करा. मला काय करायचयं, काय व्हायचयं, कुठे पोहचायचय, काय मिळवायचंय हे आज, आत्ता, ताबडतोब ठरवा...
२) त्या दृष्टीने प्रयत्न करा, यासाठी कोणाची मदत होईल, कोण साथ देईल, कोणती पुस्तके वाचावी लागतील, कोणाच सहकार्य घ्यावे लागेल या अनेक गोष्टींची यादी करा. त्यांना भेटा. त्या गोष्टी मिळवा.
3) काहीही झाले तरी आपला यशाचा मार्ग सोडू नका. संकटे आली, अडचणी आल्या, विरोध झाला, अपमान झाला, कोणी नावे ठेवली, पाय ओढले, थट्टा मस्करी केली, अडवले, थांबवले, काहीही होवो. चांगल्या कामात निर्लज्ज व्हा. मान, सन्मान, इगो, मोठेपणा, अहंकार सर्व सोडा. फक्त धेय्य गाठणे लक्षात ठेवा. शेंडी तुटो वा पारंबी..ध्येय गाठायचे म्हणजे गाठायचे !!
4) कोणावर सर्वस्वी अवलंबून राहू नका. स्वतः करा.
5) मी गरीब आहे. पैसा नाही. हे नाही . ते नाही. म्हणत जगासमोर गेला तर लोक मदत करतच नाहीत पण मजबुरीचा फायदा घेतात.
स्वतःला मजबुत करा. मजबुर नाही
6) सर्वांशी चांगले संबंध ठेवा. तुम्ही ज्या संघटनेत, पक्षात, जातीत, प्रदेशात आहात तेथेच तुमचे जास्त शञू असतात, हे लोक आतुन गेम करतात. आणि कधीकधी बाहेरचे आणि ज्यांना आपण शञू मानतो ते लोक अचानक मदत करतात. यामुळे शञू कोणाला मानू नका. जे विचार पटत नाहीत ते बाजूला ठेवून जे पटतात ते घेऊन मैञी करा.
मोठे पुढारी, नेते, वरीष्ठ लोक असेच वागतात आणि यशस्वी होतात.
7) कोणाची जातपात पाहू नका. कतृत्ववान मग तो कोणीही असेल त्याला जवळ करा. आपले माना.
८) जो तुम्हाला चांगले सांगतो, तुमच्या भल्याचा विचार करतो अशा व्यक्तीला आपले गुरू माना. मग तो वयाने लहान असो वा मोठा याचा विचार करू नका. अशा चांगल्या व्यक्तीने अपमान केला. रागावली. लाथाडले तरी त्याला सोडू नका.
कारण मोठेपणा देऊन लुबाडणारे अनेक आहेत पण तुम्हाला मार्ग दाखवणारे फार कमी असतात.
हजार चांदण्या शोधण्यापेक्षा एकच चंद्र शोधा. आणि हजार चंद्र शोधण्यापेक्षा एकच सुर्य जवळ ठेवा.
9) प्रत्येक गोष्टीचा तीन बाजुने विचार करा
     १. ही गोष्ट माझ्या हिताची आहे का ?
     २. हे सांगणाऱ्याचा काही स्वार्थ नाही ना ?
      ३. हे असच का ?
या तीन बाजूने विचार करा. आणि वाटले की समोरची व्यक्ती माझ्या भल्याचा विचार करते. यात त्याचा स्वार्थ नाही आणि यात माझा फायदा आहे तरच ती गोष्ट डोळे झाकुन करा.
10 ) पाय जमिनीवर ठेवा. माणसाशी माणूस म्हणून नाते जोडा. यश तुमच्या पायात लोळण घेईल

*वैयक्तिक जीवनात कसे वागावे ??
१) सकाळी सुर्योदयापुर्वीच उठा म्हणजे उठाच..
२) रोज थोडा का होईना व्यायाम कराच
३) अंघोळ शक्यतो थंड पाण्याने करा
४) ज्यांना आदर्श मानता त्यांचे दर्शन घ्या
उदा. महामानव, आईवडील इत्यादी
५) नाष्टा, जेवण घरीच करा. हाँटेलमधील, टपरीवरील काहीही खाऊ नका. पिऊ नका. गरज असेल तर फळे खा.
६) प्रसन्न मनाने घराबाहेर पडा. प्रसन्न मनानेच काम करा
७) सहकारी व हाताखाली काम करणाऱ्यांशी सन्मानाने वागा
८) गाडी चालवताना, रस्त्याने चालताना मोबाईलचा वापर करू नका. कानात हेडफोन एका जागी उभे असतानाच घाला.
९) फेसबुक, whatsapp, यांचा वापर मर्यादित करा. फायद्यासाठी करा. Timepass करायला आयुष्य पडले आहे.
आता करिअर कडे लक्ष द्या .
१०) आई वडील आणि शिक्षकांचा कधीच अपमान, थट्टा करू नका.
११) फायद्या पुरते जवळ येणाऱ्या मिञांना मोकळ्या बाटलीसारखे दुर फेका
१२) मयत, दहावा, तेरावा आणि लग्न एवढ्यापुरतेच भेटणार्या आणि संकटाच्या वेळी दुर जाणाऱ्या पाहूण्यांना, मिञांना पायाजवळही उभे करू नका.
१३) कोणतेही व्यसन करू नका. असेल तर सोडा आणि नसेल तर त्या वाटेला जाऊ नका.
जे लोक तुम्हाला व्यसन करायला लावतात ते तुमचे मिञ असू शकत नाहीत
१४) विद्यार्थ्यांनी रोज वेळेवर ,अभ्यास करावा. जे विद्यार्थी नाहीत त्यांनीही रोज वाचन करावे
१५) टी.व्ही. व चिञपटात चांगले ते पहावे.
१६) कोणाशी कोणताही वाद घालू नका. नाही पटत तर सोडून द्या पण फालतू वेळ घालवू नका
१७) शक्यतो मांसाहार टाळा, घरची भाजी भाकरी अमृत आहे.
१९) आजारपणात मेडिकल पेक्षा आयुर्वेदीय उपचार करा
२०) शक्य झाल्यास रोज प्राणायाम, सुर्यनमस्कार घाला
२१) झोपताना लवकर झोपा. लवकर उठा
२२) वाईट गोष्टी टाळा. चांगल्या स्विकारा.
अपयश टाळा. यश स्विकारा. विचार करा...

"ध्येयाचा ध्यास असेल तर कामाचा ञास वाटत नाही "- ध्येयसिध्दी

पटले तर कृती करा. ..
आणि  दररोज स्वतःला सांगा की

"मी माझे ध्येय साध्य करणारचं!"
"मी जिंकणारच"

Saturday, 12 November 2016

प्रेरणा हा खूप लहान शब्द आहे

सकाळी महासत्ता पेपर नेहमीप्रमाणे वाचत होतो,पान नं 11 मध्ये एक बातमी आली होती ती थोडी खटकली..

कोण सोनाली चव्हाण नावाची स्त्री आहे (मी ओळखत नाही,तीच वय मला माहित नाही) असो, बातमी अशी आहे कि "ग्रंथ माणसाला प्रेरणा देतात - सोनाली चव्हाण"



बातमी कराड ची आहे ती महिला एका ग्रंथालयात गेली होती, तिने तिथे 10 ग्रंथ भेट दिले आहेत अस आलं आहे पेपर मध्ये समाज भूषण बाबुराव गोखले ग्रंथालयात त्यांनी थोडं त्यांचं व्यक्तव मांडलं आहे ते आलं आहे..

मला सांगायचं मुद्दा हा आहे कि आजकाल कोणीही येत आणि काहीही बोलत.!
खर तर ग्रंथ माणसाला प्रेरणा देत नाहीत हे त्या महिलेला माहित नसावं.ग्रंथ मानव जगतातील सर्वात मोठ्ठा इतिहास ,संस्कृती जपणारा घटक आहे.
ग्रंथ माणसाला प्रेरणा
(प्रेरणा हा खूप लहान शब्द आहे आणि हा आपल्याला काहीच देत नाही)
देत नाहीत ग्रंथ आपले जीवन घडवतात, संस्कृती जपतात,आजपर्यंत जे जे महापुरुष झाले किंवा त्यांनी जग घडवलं त्यांचे ग्रन्थ आहेत.

त्यांचे जर लेखन( ग्रंथाचा एक लहान भाग) आपण वाचाल तर तुमचं आयुष्य बदलून जाईल.
एका ग्रंथा पासून हजरो पुस्तके तयार होतात अनेक विद्वान जन्मला आलेले जे महान झाले ते ग्रंथा मुळेच...
प्रेरणा शब्द कुठेच लागत नाही ग्रंथा समोर, प्रेरणा फक्त तात्पुरता लागू पडणारा घटक आहे जो गाडीतील पेट्रोल जस संपत तस प्रेरणा सुद्धा तात्पुरतं आहे.सोनाली चव्हाण हि पुस्तके न वाचणारी किंवा कमी वाचन करणारी महिला असेल..

मी प्रत्येक महिन्याला कमीत कमी 10 पुस्तके वाचतो त्यातून मला नवीन नवीन शिकायला मिळत प्रेरणा सुद्धा मिळते पण फक्त प्रेरणा मिळून काही होत नाही...पुस्तके जीवनमूल्ये शिकवतात , इतिहास बदलतात,वेगवेगळ्या घटकातून अनेक व्यक्ती निर्माण करतात,संशोधन होत राहत,एका पिढीपासून ज्ञान अनेक पीढ्यना देता येत त्यासमोर प्रेरणा कुठेच लागत नाही,म्हणून जे ते काम करतात अश्या व्यक्तींकडून आपण सल्ला घ्या..

आकाश आलुगडे ✍ ५ नोव्हेंबर २०१६
प्रेरणा ह्या विषयावर पुढच्या आठवड्यात माझ्या ब्लॉग वर लेख नक्की लिहीन..